Πολύχρωμα Παιδιά
Σε έναν από τους εκκωφαντικούς γάμους του νησιού μας ένας από την παρέα του δημάρχου ρωτάει τον Αλβανό σερβιτόρο .
- Εσύ από πού είσαι ?
- Αλβανία
- Ναι , αλλά φαίνεσαι καλό παιδί
- ….
- Αν γινόταν πόλεμος με ποιόν θα πήγαινες ?
- ….
Η Μύκονος έχει έναν ελπιδοφόρο κοινωνικό ιστό , πολυχρωμίας , πολυπολιτισμικότητας καθώς στα σχολεία της διαπρέπουν
παιδιά από όλον τον κόσμο , από τα Βαλκάνια και την Ρωσία , την Αθήνα και το Πακιστάν , τις Φιλιππίνες και την Ευρώπη .
Παιδιά
Που μαθαίνουν μουσική, που ζωγραφίζουν ,κάνουν ψηφιδωτό , στίβο , χορεύουν ,
μιλούν πολλές γλώσσες , ταξιδεύουν ,κολυμπάνε , αμφισβητούν ,κοροϊδεύουν . Παιδιά που αγαπούν το περιβάλλον , σερφάρουν στην θάλασσα ή στο ίντερνετ, παίζουν τσαμπούνες και σαξόφωνο , εργάζονται στα μπαρ και μοιράζουν διαφημιστικά φυλλάδια σε τουρίστες .
Παιδιά που δεν θα δεχτούν άλλο κόσμο παρά αυτόν
που το θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου στην εργασία , την πολιτική , την οικονομία θα είναι σεβαστό .Παιδιά που δεν χρειάζονται να φαίνονται καλά παιδιά .
Παιδιά που θα αντισταθούν στην ανισότητα .
Η τυφλή ανάπτυξη της δεκαετίας του 90 ,
η Μύκονος του Κόκαλη και της Αγγελοπούλου και των οικονομικών σκανδάλων πνέει τα λοίσθια .Η τυφλή δύναμη του χρήματος δεν άφησε να αναπτυχθεί ένα μέτρο ηθικής , ένα αληθινό κριτήριο πολιτισμού , ένας ανθρώπινος γνώμονας αντιμετώπισης των προβλημάτων .
Η δύναμη του εύκολου χρήματος και της εμπορικής λογικής της πολιτικής δεν νίκησε ποτέ την συνείδηση του Μυκονιάτη .Του Μυκονιάτη με τις ανθρώπινες αξίες , του λύκου του αιγαίου , του ανθρώπου που μιλάει ακόμη για τον πόλεμο .
Η εξοργισμένη συνείδηση του Μυκονιάτη αποζητά λύτρωση και θα την βρει
στην σύνθεση , στον πολιτισμό , στην αναγέννηση που θα φέρουν τα παιδιά του.
Το ζων ύδωρ της Μυκόνου είναι τα πολύχρωμα παιδιά της
.